Ψάρεμα Μπακαλιάρου στα Βαθιά
Ενώ οι περισσότεροι φίλοι της βαθιάς καθετής επικεντρώνονται στα κοπάδια των μπαλάδων, υπάρχει ένα θήραμα που αποτελεί το «ιερό δισκοπότηρο» των μεγάλων βαθών: ο ενδημικός μεσογειακός μπακαλιάρος (Merluccius merluccius). Αυτό το παρεξηγημένο αρπακτικό, που μπορεί να ζήσει έως και δύο δεκαετίες και να αγγίξει εντυπωσιακά μεγέθη, απαιτεί μια διαφορετική προσέγγιση.
Ξεχάστε την κλασική καθετή που κρατάτε στο χέρι. Εδώ θα μιλήσουμε για μια στατική μέθοδο που δανείζεται τη λογική του παραγαδιού, προσφέροντας όμως πολύ πιο στοχευμένα αποτελέσματα.
Εντοπίζοντας το «Σπίτι» του Μπακαλιάρου
Ο μπακαλιάρος δεν είναι ψάρι της απότομης αποχής. Αν θέλετε να τον βρείτε, πρέπει να αφήσετε πίσω σας τα σημεία που κρατούν μπαλάδες και να αναζητήσετε τα λασπώδη επίπεδα και τους υποθαλάσσιους λάκκους που σχηματίζονται αμέσως μετά τους γκρεμούς.
-
Στο Βυθόμετρο: Μην ψάχνετε για «σύννεφα» (κοπάδια). Ο μπακαλιάρος στο βυθόμετρο εμφανίζεται συνήθως ως μεμονωμένες, μεγάλες καμπύλες (σαν περισπωμένες), συχνά ανά δύο ή τρεις.
-
Η τοποθεσία: Χρησιμοποιήστε τους ναυτικούς χάρτες για να βρείτε τις ισοβαθείς που δείχνουν κοιλώματα στο βυθό, σε βάθη που ξεκινούν από τα 200 και φτάνουν τα 600 μέτρα.
Ο Εξοπλισμός: Ηλεκτρική Υποστήριξη και «Κλέφτες»
Το ψάρεμα αυτό είναι αδύνατο χωρίς ηλεκτρικό μηχανισμό. Χρειαζόμαστε ταχύτητα στο ανέβασμα, αλλά κυρίως χρειαζόμαστε πληροφορία.
-
Το Αμπερόμετρο ως Αισθητήρας: Ένας μηχανισμός με ένδειξη κατανάλωσης ρεύματος (Ampere) είναι το «μάτι» μας. Όταν το αμπερόμετρο δείχνει αυξημένη πίεση, ξέρουμε ότι το «φορτίο» στην άκρη της πετονιάς μας έχει αλλάξει – τα ψάρια είναι εκεί.
-
Η Αρματωσιά: Χρησιμοποιούμε μια καθετή με 10-12 αγκίστρια, αλλά το μυστικό κρύβεται στους «κλέφτες». Πρόκειται για 3-4 μεγάλα αγκίστρια (4/0 και πάνω), τοποθετημένα σε στρατηγικά σημεία της αρματωσιάς, δολωμένα με μεγάλα φιλέτα από λιπαρά ψάρια όπως το σκουμπρί, ο κολιός ή το σαυρίδι.
-
Tip: Αλατίστε τα δολώματα από την προηγούμενη μέρα για να γίνουν πιο σφιχτά και ανθεκτικά.
-
Η Τακτική της «Τυχερής» Καθετής
Αντί να περιμένετε πάνω από το καλάμι, εφαρμόστε τη μέθοδο του σημαντήρα (καλαδούρι).
-
Ρίχνετε την αρματωσιά στο επιλεγμένο σημείο και, αφού πατώσει, δένετε τη γραμμή σε ένα καλαδούρι με έντονο χρώμα (κίτρινο ή πορτοκαλί).
-
Σημειώνετε το στίγμα στο GPS και προχωράτε στον επόμενο λάκκο για να επαναλάβετε τη διαδικασία.
-
Αφήστε την αρματωσιά να «δουλέψει» μόνη της για 30 έως 50 λεπτά. Αυτός ο χρόνος είναι απαραίτητος για να περάσουν οι μπακαλιάροι από το σημείο και να αγκιστρωθούν.
Η Φυσική του Ανεβάσματος
Το ανέβασμα του μπακαλιάρου είναι μια τέχνη από μόνο του. Λόγω της απότομης αλλαγής πίεσης, η νηκτική κύστη του ψαριού διαστέλλεται.
-
Προσοχή: Στα μισά της διαδρομής, το ψάρι αποκτά θετική πλευστότητα. Αν ο μηχανισμός ελαφρύνει ξαφνικά, μην αυξήσετε ταχύτητα. Ο μπακαλιάρος ανεβαίνει με ανοιχτό στόμα δημιουργώντας αντίσταση (σαν αλεξίπτωτο) και ένα απότομο τράβηγμα μπορεί να σκίσει τα ευαίσθητα χείλη του. Χρησιμοποιήστε τον ρεοστάτη για να διατηρήσετε μια σταθερή, ήπια ταχύτητα.
Ηθική και Βιωσιμότητα
Ο μπακαλιάρος είναι ένα είδος που αναπτύσσεται αργά. Για να φτάσει ένα ψάρι τα δύο κιλά, χρειάζεται αρκετά χρόνια. Η χαρά του ψαρέματος συνοδεύεται από την ευθύνη: κρατάμε μόνο όσα ψάρια χρειαζόμαστε για το τραπέζι μας και αποφεύγουμε να εξαντλούμε το ίδιο σημείο συνεχόμενα. Η εναλλαγή των αλιευτικών πεδίων διασφαλίζει ότι θα βρίσκουμε θηράματα και στις επόμενες εξορμήσεις μας.
