•  
Δράκαινα, το δηλητηριώδες ψάρι της άμμου
🐟 Αφήστε μία αξιολόγηση 🐟

Παρακαλούμε “δώστε” λίγο προσοχή σε αυτό το (φαινομενικά) μικρό και κάτω από 10 εκατοστά αμμώδη-χρωματιστό ψάρι της θάλασσα. Ξοδεύει τον μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, με το να βρίσκεται θαμμένο στον βυθό της θάλασσας με το δηλητηριώδες ραχιαίο πτερύγιο του, να διακρίνεται πάνω στην αμμώδη επιφάνεια. Σε (ευτυχώς) σπάνιες περιπτώσεις, κυρίως όταν τα ψάρια αυτά είναι σε αφθονία, τοποθετούνται σε «σειρά» και όρθια μαύρα τρίγωνα κοσμούν τον αμμώδη βυθό.

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, διότι πρόκειται για την γνωστή σε όλους τους ψαράδες ΔΡΑΚΑΙΝΑ!!!

Ελπίζουμε κάνεις να μην έχει την ατυχία, να “πατήσει” ή να “τσιμπηθεί” από δράκαινα.

Από εμπειρίες παθόντων, ο πόνος περιγράφεται συνήθως ως παροξυσμικός. Όταν το πτερύγιο της διαπεράσει την ανθρώπινη σάρκα και διαχύσει το δηλητήριο της, ο πόνος θα είναι πολύ έντονος για τις δύο πρώτες ώρες, . Το σημείο του τραυματισμού θα γίνει κόκκινο και θα διογκωθεί η μολυσμένη περιοχή, η οποία θα “νιώθεται” μουδιασμένη, μέχρι και την επόμενη ημέρα. Ο ερεθισμός σε συνδυασμό με τον πόνο μπορεί να διαρκέσει έως και δύο εβδομάδες! Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις, η «μαύρη» ράχη της (αγκάθι) μπορεί να σπάσει και να παραμείνει “μέσα” κατά την είσοδο στο σώμα  και η οποιαδήποτε ενεργεία που θα επιχειρηθεί για την αφαιρεσή της, θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη δυσφορία στον παθόντα, μέχρι την πλήρη αποβολή της.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΊΑ:

Το δηλητήριο της δράκαινας έχει ένα τύπο πρωτεΐνης που είναι πολύ ασταθής με τη θερμότητα. Αυτό σημαίνει ότι η μόνη θεραπεία είναι να τεθεί το σκέλος που τραυματίστηκε σε πολύ ζεστό νερό, τόσο, ώστε να μην προκαλέσει στον παθώντα εγκαύματα. Σε έρευνες που πραγματοποιήθηκαν, η συγκεκριμένη πρωτεΐνη μπορεί να διασπαστεί σε θερμοκρασίες άνω των 40 ° C. Αυτό έχει ως στόχο να επιφέρει ταχεία και μόνιμη ανακούφιση από τον πόνο, όμως μια ιατρική διάγνωση κρίνεται απαραίτητη.

ΕΠΟΧΗ ΜΕ ΕΞΑΡΣΗ ΤΣΙΜΠΗΜΑΤΩΝ:

Οι περισσότερες αναφορές για τσιμπήματα δράκαινας εστιάζονται κατά τη διάρκεια του Αυγούστου, χωρίς όμως να σημαίνει ότι το ψάρι αυτό είναι σε αφθονία αυτό τον μήνα. Αυτό συμβαίνει διότι την περίοδο εκείνη, υπάρχει μεγάλη προσέλευση  κόσμου στην θάλασσα.

Η δράκαινα αλιεύεται πολύ συχνά με καλάμι ή «καθετή» και είναι πολύ χαρακτηριστικό και έντονο το χτύπημα της. Πολλοί «νέοι» ψαράδες είτε κόβουν το παράμαλλο και την πετούν στην θάλασσα, για να την αποφύγουν, είτε την κρατούν απομονώνοντας της το δηλητηριώδες αγκάθι της.

ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟ ΤΣΙΜΠΗΜΑ ΤΗΣ;

Στις μέρες μας δεν έχει παρατηρηθεί ότι το τσίμπημα από δράκαινα επιφέρει θάνατο. Σύμφωνα με έρευνες που πραγματοποιήσαμε στο διαδίκτυο, φημολογείται ότι υπήρξε ένα κρούσμα θανάτου σε έναν ψαρά, όταν δέχτηκε πολλαπλά τσιμπήματα από μια μεγάλο-δράκαινα (περίπου το 1933). Όμως, δεδομένου ότι αυτή είναι η και μόνη περίπτωση θανάτου που εντοπίσαμε και σε συνδυασμό ότι δεν υπάρχει κάποιο επίσημο πόρισμα, το τελικό συμπέρασμα είναι ότι το παραπάνω θύμα πιθανών να πέθανε από άλλες ιατρικές αιτίες, τις οποίες επιδείνωσαν τα πολλαπλά τσιμπήματα που δέχτηκε από το συγκεκριμένο ψάρι.

Όπως και να έχει όμως, καλό είναι να αποφεύγονται τέτοιου είδους τσιμπήματα.

 

ΔΕΊΤΕ ΠΩΣ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ

ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΤΟΝΟ  «ΧΤΥΠΗΜΑ» ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ