Δράκαινα, το δηλητηριώδες ψάρι της άμμου

Μοιραστείτε το με τους φίλους σας
  •  
  •  
  •  

Παρακαλούμε “δώστε” λίγο προσοχή σε αυτό το (φαινομενικά) μικρό και κάτω από 10 εκατοστά αμμώδη-χρωματιστό ψάρι της θάλασσα. Ξοδεύει τον μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, με το να βρίσκεται θαμμένο στον βυθό της θάλασσας με το δηλητηριώδες ραχιαίο πτερύγιο του, να διακρίνεται πάνω στην αμμώδη επιφάνεια. Σε (ευτυχώς) σπάνιες περιπτώσεις, κυρίως όταν τα ψάρια αυτά είναι σε αφθονία, τοποθετούνται σε «σειρά» και όρθια μαύρα τρίγωνα κοσμούν τον αμμώδη βυθό.

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, διότι πρόκειται για την γνωστή σε όλους τους ψαράδες ΔΡΑΚΑΙΝΑ!!!

Ελπίζουμε κάνεις να μην έχει την ατυχία, να “πατήσει” ή να “τσιμπηθεί” από δράκαινα.

Από εμπειρίες παθόντων, ο πόνος περιγράφεται συνήθως ως παροξυσμικός. Όταν το πτερύγιο της διαπεράσει την ανθρώπινη σάρκα και διαχύσει το δηλητήριο της, ο πόνος θα είναι πολύ έντονος για τις δύο πρώτες ώρες, . Το σημείο του τραυματισμού θα γίνει κόκκινο και θα διογκωθεί η μολυσμένη περιοχή, η οποία θα “νιώθεται” μουδιασμένη, μέχρι και την επόμενη ημέρα. Ο ερεθισμός σε συνδυασμό με τον πόνο μπορεί να διαρκέσει έως και δύο εβδομάδες! Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις, η «μαύρη» ράχη της (αγκάθι) μπορεί να σπάσει και να παραμείνει “μέσα” κατά την είσοδο στο σώμα  και η οποιαδήποτε ενεργεία που θα επιχειρηθεί για την αφαιρεσή της, θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη δυσφορία στον παθόντα, μέχρι την πλήρη αποβολή της.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΊΑ:

Το δηλητήριο της δράκαινας έχει ένα τύπο πρωτεΐνης που είναι πολύ ασταθής με τη θερμότητα. Αυτό σημαίνει ότι η μόνη θεραπεία είναι να τεθεί το σκέλος που τραυματίστηκε σε πολύ ζεστό νερό, τόσο, ώστε να μην προκαλέσει στον παθώντα εγκαύματα. Σε έρευνες που πραγματοποιήθηκαν, η συγκεκριμένη πρωτεΐνη μπορεί να διασπαστεί σε θερμοκρασίες άνω των 40 ° C. Αυτό έχει ως στόχο να επιφέρει ταχεία και μόνιμη ανακούφιση από τον πόνο, όμως μια ιατρική διάγνωση κρίνεται απαραίτητη.

ΕΠΟΧΗ ΜΕ ΕΞΑΡΣΗ ΤΣΙΜΠΗΜΑΤΩΝ:

Οι περισσότερες αναφορές για τσιμπήματα δράκαινας εστιάζονται κατά τη διάρκεια του Αυγούστου, χωρίς όμως να σημαίνει ότι το ψάρι αυτό είναι σε αφθονία αυτό τον μήνα. Αυτό συμβαίνει διότι την περίοδο εκείνη, υπάρχει μεγάλη προσέλευση  κόσμου στην θάλασσα.

Η δράκαινα αλιεύεται πολύ συχνά με καλάμι ή «καθετή» και είναι πολύ χαρακτηριστικό και έντονο το χτύπημα της. Πολλοί «νέοι» ψαράδες είτε κόβουν το παράμαλλο και την πετούν στην θάλασσα, για να την αποφύγουν, είτε την κρατούν απομονώνοντας της το δηλητηριώδες αγκάθι της.

ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟ ΤΣΙΜΠΗΜΑ ΤΗΣ;

Στις μέρες μας δεν έχει παρατηρηθεί ότι το τσίμπημα από δράκαινα επιφέρει θάνατο. Σύμφωνα με έρευνες που πραγματοποιήσαμε στο διαδίκτυο, φημολογείται ότι υπήρξε ένα κρούσμα θανάτου σε έναν ψαρά, όταν δέχτηκε πολλαπλά τσιμπήματα από μια μεγάλο-δράκαινα (περίπου το 1933). Όμως, δεδομένου ότι αυτή είναι η και μόνη περίπτωση θανάτου που εντοπίσαμε και σε συνδυασμό ότι δεν υπάρχει κάποιο επίσημο πόρισμα, το τελικό συμπέρασμα είναι ότι το παραπάνω θύμα πιθανών να πέθανε από άλλες ιατρικές αιτίες, τις οποίες επιδείνωσαν τα πολλαπλά τσιμπήματα που δέχτηκε από το συγκεκριμένο ψάρι.

Όπως και να έχει όμως, καλό είναι να αποφεύγονται τέτοιου είδους τσιμπήματα.

 

ΔΕΊΤΕ ΠΩΣ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ

ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΤΟΝΟ  «ΧΤΥΠΗΜΑ» ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ

 




  • 33 σκέψεις για το “Δράκαινα, το δηλητηριώδες ψάρι της άμμου”

    1. 16 Iουνίου 2017
      Παραλία Σαχάρα, Ηράκλεια… δυο βήματα στο νερό και πάτησα την δράκαινα…νόμιζα πως πάτησα γυαλί και κόπηκε το δάκτυλο μου, αλλά αίμα δεν έβλεπα…ο αφόρητος πόνος εξελίχθηκε ραγδαία σε αίσθηση καψίματος και μέχρι να με επιβιβάσουν στο αυτοκίνητο με κατεύθυνση το Κ.Υ Νέας Καλλικράτειας ήμουν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση … εκεί αμέσως μου βύθισαν το πόδι σε πολύ ζεστό νερό για μια περίπου ώρα, για να αδρανοποιηθεί το δηλητήριο του ψαριού και μου χορήγησαν ένα Xozal… o πόνος πέρασε σε 3 ώρες αλλά το πόδι είναι πρησμένο, έως τώρα που είναι η επόμενη μέρα, μέχρι τον αστράγαλο

      Τι δεν θα ξεχάσω; τον πραγματικά αφόρητο πόνο …!

    2. Και εγώ για κοκοβίο το πέρασα και το έπιασα και με τσίμπησε. Αμα αμέσως πιέσεις το σημείο που σε τσιμπήσει και βγάλεις το αίμα μέχρι να σταματήσει να τρέχει δεν πεθαίνεις τίποτα μόνο πόνο για κανένα 10 λεπτό. Στην παραλία του Αγίου Νικόλα στην Θήβα εκεί ημουν χτες και έβγαιναν 3-3 με την πετονιά.

    3. Εμένα σήμερα το πρωί με τσίμπησε στο ψάρεμα,το μόνο ενοχλητικό ήταν ο πόνος.Χειρότερος και απο πονόδοντο.Λίγο ζεστό νερό και αλοιφή και τελείωσε το έργο.

    4. Βασικαα περσυ το καλοκαιρι ενω ημουνα στην 8αλασσα πατησα κατι .. αρχισα να ουρλιαζω αμεσως & μολις κοιτα3α το ποδι μ ητανε καταμαυρο απο το δηλητηριο .. πηγα στην ακτη & 1 κυρια μ ειπε να σταυρωσω το τσιμπημα με ασημι ή χρυσο .. μιλαμεε περασεε αμεσως .. μετα απο μενα ποσες κοπελες πα8ανε το ιδιοο ..

    5. αν φατε τσιμπιμα απο σκορπιο η δρακενα δοκομαστε να βαλετε αμεσως το αντερο με τις ακαθαρσιες του στο τσιμπιμα σε δευτερολεπτα εχει παρει τον πονο …!!!!!!

    6. Ατιμο ψαρι.δεν ψοφαει με τιποτα κι ευτυχως δεν με εχει τσιμπησει καμια φορα.βασικα πεφτει ψαλιδακι και κοψιμο στην πετονια.ειτε μεγαλη ειτε μικρη.δεν βρισκω το λογο να ρισκαρω να την βγαλω απο το αγγιστρι,ενα σπαρταρισμα αρκει να την “πατησεις”

    7. κεντρο υγειας σπατα καρδιοτονοτικη ενεση και το απογευμα στο λαικο νοσοκομειο στον ορο μεχρι αργα το βραδυ

    8. το δηλητήριο της δράκαινας εξουδετερώνεται είτε με καυτό νερό (είτε πλησιάζουμε την κάφτρα του τσιγάρου) είτε με υπερμαγγανικο κάλιο … (που καλό είναι κάθε ψαράς να έχει λίγο μαζί του…)

    9. αν σε τσιμπισει ζοντανη και λιγο μεγαλη δεν θα το ξεχασεις ποτε νομιζεις απο τον πονο οτι θα σταματισει η καρδια σου

    10. φιλε χτες με τσιμπησε μια (για πολλοστη φορα) που ηταν κανα 10 λεπτο πεθαμενη… πιεσα λιγο σημειο να φυγει λιγο αιμα και μετα κομπλε… αν δεν εχεις αλεργεια ειναι σαν τσιμπιμα μελισας.. (μην πω οτι ειναι kai ποιο light apo melisas )

    11. Για σας…θα ήθελα να σας περιγράψω 1 περιστατικό που μου ετυχε περυσι
      Σαν ήμουν στην θάλασσα και παίζαμε με τα ξαδέρφια μου με τη μπάλα μέσα στο νερο..ξαφνικα ενιοσα 1 τσιμπιμα στο δάκτυλο του ποδιού…στην αρχή νόμιζα καμιάν πέτρα ήταν και μετά από 2-3 λεπτα θα μου περνούσε..αλλα δεν μπορούσα ναπερπατισω….πονοησα τοσο πολύ…τα ξαδέρφια μου με βοηθηνε να βγω έξω όσ τα κρεβατακια…λιγο πιο κατω ήταν γιατρός και με πήγα εκεί…και μου ιπε να παω προτες βοήθειες η να βάλω το δάκτυλο μου σρ ζεστό νερο…σε 1 κουβά βάλαμε νερο της θαλασασ π ήτανε ζεστό
      Μετά απο 30 λεπτα περιπου το ζεστό νερο σκότωσε τα τοξίνες του δηλιτηριου και όλα ηταν μια χαρά…απο τότε προσέχω που περπατο στη θαλασσα

    12. Μα καλά? Πως είναι δυνατόν ένα τόσο μικρό ψαράκι να είναι τόσο επικίνδυνο?
      Περισσότερο με “κοκωβιό” μου μοιάζει!!! 😛

    Αφήστε μια απάντηση

    Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.