Η Συνεχής άνοδος του πληθυσμού του ηλιόψαρου στις λίμνες της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας προκαλεί ανησυχία στους επιστήμονες. Το ξενικό είδος, που προέρχεται από τον Καναδά και τη Βόρεια Αμερική, καταγράφεται με ολοένα αυξανόμενη συχνότητα στις ελληνικές λίμνες, θέτοντας σε κίνδυνο τα ενδημικά είδη.

Η εξάπλωσή του οφείλεται σε δύο παράγοντες:

  • Εμπλουτισμός λιμνών: Σε κάποιες περιπτώσεις, ανάμεσα στα ενδημικά είδη που απελευθερώθηκαν για την ενίσχυση των ιχθυοαποθεμάτων, υπήρχαν και ηλιόψαρα.
  • Μεταφορά ψαρευτικών εξοπλισμών: Τα αβγά των ηλιόψαρων, κολλημένα στα δίχτυα, μεταφέρθηκαν από λίμνη σε λίμνη, εξασφαλίζοντας την εξάπλωσή του.

Ποιες οι επιπτώσεις;

Το ηλιόψαρο αποτελεί σοβαρή απειλή για τα ενδημικά είδη των λιμνών, καθώς:

  • Ανταγωνίζεται τα ενδημικά είδη για τροφή: Καταναλώνει μεγάλο όγκο αβγών, ιδιαίτερα κατά την αναπαραγωγική περίοδο, θέτοντας σε κίνδυνο την επιβίωση των γηγενών ψαριών.
  • Δεν έχει φυσικούς θηρευτές: Στις λίμνες, το ηλιόψαρο δεν απειλείται από κανένα θηρευτή, εκτός από τον γουλιανό, ο οποίος όμως ζει σε βαθύτερα νερά.

Τι μπορεί να γίνει;

Η μοναδική λύση, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι η αλίευση του ηλιόψαρου από τους ψαράδες και η ένταξή του στην τροφική αλυσίδα των λιμνών.

Κλιματική αλλαγή: Μία επιπλέον απειλή

Τα προγνωστικά μοντέλα προβλέπουν ότι η κλιματική αλλαγή, με την αύξηση της θερμοκρασίας του νερού, θα δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη του ηλιόψαρου. Η εξάπλωσή του αναμένεται να ενταθεί, ενώ παράλληλα ο κύκλος ζωής του προβλέπεται να αυξηθεί από τα δύο στα έξι έτη, ενισχύοντας περαιτέρω την κυριαρχία του στις λίμνες.

Κίνδυνος για τα ιχθυοαποθέματα και την ισορροπία των οικοσυστημάτων

Η ραγδαία αύξηση του πληθυσμού του ηλιόψαρου στις λίμνες της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας αποτελεί σοβαρή απειλή για τα ιχθυοαποθέματα και την ισορροπία των οικοσυστημάτων. Η άμεση λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση του προβλήματος είναι απαραίτητη για την προστασία της βιοποικιλότητας και την αειφορική διαχείριση των υδάτινων πόρων.