Η Ελλάδα μια ναυτική χώρα, εν έτει 2017, χωρίς ειδικευμένους αλιείς!

Η Εναλεία είναι η πρώτη επαγγελματική σχολή αλιείας που ιδρύεται στην Ελλάδα από νέους/γόνους ναυτικών οικογενειών. Η ιδέα έχει βραβευτεί σε εγχώριους και διεθνείς διαγωνισμούς νεανικής επιχειρηματικότητας: διαγωνισμός του ιδρύματος «Angelopoulou-Clinton», το «Ιncubator Ace in» του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΟΠΑ), ως η καλύτερη ιδέα στον διαγωνισμό νεανικής επιχειρηματικότητας (ΜΟΚΕ) του ΟΠΑ, ενώ ήδη υποστηρίζεται και έχει τεθεί υπό την αιγίδα των δύο μεγαλύτερων οικονομικών πανεπιστημίων της Ελλάδας, του ΟΠΑ και του Πανεπιστημίου Πειραιώς.

Σκοπός της είναι η ανανέωση του κλάδου της αλιείας μέσω της εκπαίδευσης και επαγγελματικής αποκατάστασης νέων, ανέργων που κατοικούν στην Ελλάδα.

Είναι εντυπωσιακό ότι η Ελλάδα, μια χώρα με 14.000 χιλιόμετρα ακτογραμμή, δεν έχει και δεν είχε ποτέ στο παρελθόν μια επαγγελματική σχολή αλιείας. Επίσης, εάν συνυπολογιστεί το ότι η αλιεία είναι ένα από τα αρχαιότερα επαγγέλματα της χώρας μας, είναι πραγματικά άξιο απορίας το γιατί δεν έχει γίνει μέχρι τώρα κάποια συστηματική προσπάθεια καταγραφής και μεταβίβασης αυτής της γνώσης.

 

Η Πρόκληση

 

Η κύρια πρόκληση που αντιμετωπίζεται είναι η επανασύνδεση του νεανικού ανθρώπινου δυναμικού της χώρας μας με τον πρωτογενή τομέα της αλιείας. Τα τελευταία 20 χρόνια οι νέοι εντός Ελλάδας που στραφήκαν επαγγελματικά στον τομέα της αλιείας είναι ελάχιστοι. Αντιθέτως, και σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, από το 2004 έως και το 2014 έχει παρατηρηθεί μείωση, της τάξεως του 24%. Και τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι η αλιεία αφενός είναι ένα επάγγελμα στο οποίο η γνώση περνάει εμπειρικά, από πατέρα σε γιο, χωρίς καμία εξειδικευμένη εκπαίδευση, αφετέρου στην παντελή έλλειψη ενημέρωσης για τις δυνατότητες και ευκαιρίες επαγγελματικής εξασφάλισης που παρέχει. Ενδιαφέρον έχει να τονιστεί ότι ο αρχικός καθαρός μισθός ενός απλού αλιεργάτη είναι 1.100 ευρώ τον μήνα, ενώ ενός καπετάνιου αλιευτικού μπορεί να φτάσει μέχρι και τις 4.000 ευρώ.

Επιπρόσθετα, τις τελευταίες δεκαετίες, υπάρχει έντονη έλλειψη ενδιαφέροντος των νέων στην Ελλάδα προς τα επαγγέλματα του πρωτογενή τομέα. Πράγμα, που οδήγησε σε ένα γενικό generation gap και κατ’ επέκταση και στον τομέα της αλιείας, καθώς δεν καταβλήθηκε καμία προσπάθεια ανανέωσης σε βασικές πρακτικές, και όχι μόνο, γνώσεις σχετικά με το επάγγελμα.

Ας σημειωθεί πως σήμερα οι νεότεροι καπετάνιοι αλιευτικών είναι ηλικίας 45-50 ετών, ενώ τα κατώτερα πληρώματα (περίπου 2.000 θέσεις εργασίας) καλύπτονται αποκλειστικά από ανειδίκευτο, προσωρινό προσωπικό, κυρίως από μετακλητούς εργαζόμενους από την Αίγυπτο, με μηδενική εκπαίδευση σε θέματα αλιείας, προστασίας του περιβάλλοντος αλλά και ασφάλειας.

 

Στόχος /Προοπτικές

 

Η οικονομική κρίση, που μαστίζει τα τελευταία 8 χρόνια τη Χώρα μας, με όλες τις γνωστές συνέπειες/επιπτώσεις κυρίως στον νεανικό πληθυσμό (μαζική μετανάστευση, υψηλό ποσοστό νεανικής ανεργίας, part time ή «μαύρη» απασχόληση ή απασχόληση σε εποχιακές-προσωρινές θέσεις χαμηλά αμειβόμενης εργασίας) θα ήταν εύλογο (;) να οδηγήσει σε άλλες διεξόδους/αναζητήσεις προς αντιμετώπισή της. Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, εκτιμούμε ότι η υπόδειξη ενός άλλου career path, με άλλες δυνατότητες και προοπτικές, θα ήταν πιθανόν να προσελκύσει το ενδιαφέρον των νέων προς μια διαφορετική ενασχόληση με μια well-paid job, η οποία θα συνέβαλε σημαντικά και στην αντιμετώπιση της ανεργίας που μαστίζει τους νέους.

Διαβάστε περισσότερα στο : http://www.huffingtonpost.gr