Οι Φυσικοί «Εκτελεστές» του Λαγοκέφαλου: Ποια θαλάσσια ζώα, μπορούν να μας Σώσουν από τον Εισβολέα;
Όταν μιλάμε για τη «σωτηρία» των θαλασσών μας από την εισβολή του λαγοκέφαλου, η ίδια η φύση μπορεί να μας δώσει τις πιο δημιουργικές και αποτελεσματικές λύσεις, αρκεί να κατανοήσουμε πώς λειτουργεί η τροφική αλυσίδα.
Σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα της μελέτης του mdpi.com, οι φυσικοί σύμμαχοί μας χωρίζονται σε δύο «στρατόπεδα»: σε αυτούς που κυνηγούν τους ενήλικους γίγαντες και σε αυτούς που χτυπούν το πρόβλημα στη ρίζα του, δηλαδή στον γόνο.
Οι «Βαρέων Βαρών» Σύμμαχοι (Για τους ενήλικους λαγοκέφαλους)
Το μεγάλο ατού του ώριμου λαγοκέφαλου είναι η τρομερή του τοξικότητα (τετροδοτοξίνη) και η ικανότητά του να φουσκώνει για να τρομάζει τους εχθρούς του. Κι όμως, υπάρχουν θαλάσσιοι οργανισμοί που δεν καταλαβαίνουν από τέτοια:
Ποιοι είναι;;;
Οι Θαλάσσιες Χελώνες!!!(Caretta caretta): Είναι οι μοναδικοί επιβεβαιωμένοι τακτικοί θηρευτές των μεγάλων, ενήλικων λαγοκεφάλων στη Μεσόγειο. Το απίστευτα ισχυρό τους ράμφος μπορεί να σπάσει το κρανίο του ψαριού ακαριαία, ενώ το πεπτικό τους σύστημα φαίνεται να έχει ανοσία στην τοξίνη του.
Μεγάλα Κητώδη (Δελφίνια): Παρόλο που δεν αναφέρονται ρητά στη συγκεκριμένη μελέτη ως κύριοι θηρευτές, οι παρατηρήσεις των ψαράδων δείχνουν ότι τα δελφίνια (λόγω υψηλής νοημοσύνης) μαθαίνουν σταδιακά να επιτίθενται και να εξουδετερώνουν μεγάλα ξενικά ψάρια, αν και συχνά αποφεύγουν να καταναλώσουν τα πιο τοξικά μέρη (όπως το συκώτι).
Η πραγματική σωτηρία και ο έλεγχος του πληθυσμού κρύβεται στην αναχαίτιση των μικρών λαγοκεφάλων, προτού προλάβουν να αναπτυχθούν, να βγάλουν δόντια και να γίνουν οι «λύκοι» των διχτυών μας. Εδώ, η μελέτη αποκαλύπτει μια ολόκληρη λίστα από αυτόχθονα αρπακτικά που κάνουν εξαιρετική δουλειά:
Οι Μεγάλοι Ροφοί και Στείρες: Ως κορυφαίοι θηρευτές των βραχωδών βυθών, οι μεγάλοι ροφοί καταπίνουν ολόκληρους τους νεαρούς λαγοκέφαλους που κινούνται στην περιοχή τους.
Οι Κυνηγοί (Coryphaena hippurus): Αυτά τα ταχύτατα, πελαγίσια αρπακτικά κινούνται σε κοπάδια και «θερίζουν» τους γόνους των λαγοκεφάλων που κολυμπούν στα μεσόνερα.
Οι Ζαργάνες (Belone belone): Με το μακρόστενο ράμφος τους, αποτελούν τον φόβο και τον τρόμο για τα πολύ μικρά λαγοκεφαλάκια (γόνο) που βρίσκονται κοντά στην επιφάνεια του νερού.
Ο Ίδιος τους ο Εαυτός (Κανιβαλισμός): Όσο αυξάνεται η πυκνότητα των λαγοκεφάλων, οι μεγαλύτεροι αρχίζουν να τρώνε τους μικρότερους. Αυτός είναι ένας κλασικός, αυτορρυθμιζόμενος μηχανισμός της φύσης για να μην ξεπερνά ένα είδος τα όρια του οικοσυστήματος.
Πώς Μπορούμε να «Βοηθήσουμε» τους Θηρευτές;
Αν θέλουμε να δούμε διαφορά, πρέπει να δράσουμε ως «προστάτες» αυτών των ειδών. Η υπεραλίευση των μεγάλων ροφών, των συναγρίδων και των κυνηγών αφήνει τη θάλασσα απροστάτευτη.
Δημιουργώντας θαλάσσιες ζώνες προστασίας όπου απαγορεύεται αυστηρά η αλιεία, επιτρέπουμε στους φυσικούς θηρευτές (ψάρια και χελώνες) να πολλαπλασιαστούν. Ένα υγιές οικοσύστημα με πολλούς και μεγάλους ροφούς ή χελώνες μπορεί να κρατήσει τον λαγοκέφαλο σε χαμηλά, ελεγχόμενα επίπεδα, αποκαθιστώντας τη χαμένη ισορροπία στις θάλασσές μας!
