Πώς η Τουρκία Μετατρέπει τους Ελέγχους στα Ψάρια σε Γεωπολιτικό Εργαλείο
Μια νέα διάσταση στην ευρύτερη θαλάσσια στρατηγική της επιχειρεί να δώσει η Άγκυρα, χρησιμοποιώντας αυτή τη φορά ως «όχημα» την πάταξη της παράνομης και άναρχης αλιείας. Το τουρκικό Υπουργείο Γεωργίας και Δασών προχωρά στην υλοποίηση ενός αναθεωρημένου «Εθνικού Σχεδίου Δράσης», το οποίο επίσημα παρουσιάζεται ως μια προσπάθεια ευθυγράμμισης με τα περιβαλλοντικά πρότυπα του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) για τη διαφύλαξη των θαλάσσιων αποθεμάτων.
Ωστόσο, πίσω από το προπέτασμα καπνού της οικολογικής ευαισθησίας και της αυστηροποίησης των ελέγχων (με ψηφιακή επιτήρηση σκαφών και μπλόκα στα λιμάνια), κρύβεται μια σαφής γεωπολιτική σκοπιμότητα. Σύμφωνα με το https://www.capital.gr/, η γειτονική χώρα συνδέει απροκάλυπτα το εν λόγω πρόγραμμα με την προάσπιση και ενίσχυση των υποτιθέμενων «κυριαρχικών δικαιωμάτων» της στην υφαλοκρηπίδα και στις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ) που διεκδικεί, εντάσσοντας τις ρυθμίσεις αυτές απευθείας στο αναθεωρητικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Η Οικονομική Παράμετρος και το Γεωπολιτικό Αφήγημα
Η κίνηση αυτή δεν στερείται και ισχυρού οικονομικού υπόβαθρου, καθώς ο κλάδος των τουρκικών υδατοκαλλιεργειών και των εξαγωγών αλιευμάτων γνωρίζει τεράστια άνθιση. Οι σχετικοί δείκτες αποδεικνύουν τη δυναμική του τομέα, αφού τα έσοδα από τις εξαγωγές άγγιξαν τα 2 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024, ενώ την επόμενη χρονιά, το 2025, ξεπέρασαν τα 2,2 δισεκατομμύρια δολάρια.
Με τις συγκεκριμένες αναφορές για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, γίνεται σαφές ότι η Τουρκία επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Προσπαθεί να εμφανίσει την εθνική της αλιευτική πολιτική ως κυριαρχική παρέμβαση, μετατρέποντας ένα καθαρά διαχειριστικό και οικονομικό ζήτημα σε εργαλείο εξωτερικής πολιτικής και διεκδικήσεων στο θαλάσσιο πεδίο.
