Όπως αναφέρεται στην επιστολή, ένα απόσπασμα της οποίας μπορείτε να δείτε ΕΔΩ, το τελευταίο διάστημα, τα αλιευτικά σκάφη καλούνται συστηματικά από το Ε.Κ.Σ.Ε.Δ. να διακόψουν την εργασία τους για να συνδράμουν στη διάσωση μεταναστών.

Το κεντρικό επιχείρημα των ψαράδων εστιάζει στην ασφάλεια. Σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες ναυσιπλοΐας (UNCLOS & SOLAS), η παροχή βοήθειας στη θάλασσα είναι υποχρεωτική, αρκεί να μην τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο το ίδιο το πλοίο και το πλήρωμά του. Οι αλιείς τονίζουν πως τα καΐκια τους δεν είναι σχεδιασμένα, ούτε διαθέτουν τα απαραίτητα σωστικά μέσα, για να φιλοξενήσουν στο κατάστρωμα 50 ή 70 άτομα. Η υπερφόρτωση αυτή δημιουργεί τεράστιους κινδύνους για την ευστάθεια του σκάφους, απειλώντας άμεσα τόσο τις ζωές του πληρώματος όσο και των ίδιων των διασωθέντων.

Πέρα από το ζήτημα της ασφάλειας, η συχνή διακοπή της αλιευτικής δραστηριότητας συνεπάγεται σοβαρή οικονομική αιμορραγία για τους επαγγελματίες. Οι ψαράδες κάνουν λόγο για ακυρωμένα ταξίδια, αλλοίωση των ήδη αλιευμένων ψαριών, αυξημένα κόστη καυσίμων και φθορές στον ευαίσθητο εξοπλισμό τους, χωρίς να υπάρχει, μέχρι στιγμής, πρόβλεψη για αποζημίωση.

Οι αλιείς της Καλύμνου ξεκαθαρίζουν πως, ενώ παραμένουν διαθέσιμοι να συνδράμουν στην επιτήρηση περιστατικών, θα αρνούνται την επιβίβαση ατόμων όταν αυτή ξεπερνά τα όρια ασφάλειας του σκάφους. Επιπλέον, ζητούν την ενίσχυση της θαλάσσιας περιοχής (ιδίως νοτίως της Κρήτης) με κατάλληλα επιχειρησιακά σκάφη του Λιμενικού και της Frontex, καθώς και τη δημιουργία ενός ειδικού μηχανισμού που θα καλύπτει τα έξοδα και τα διαφυγόντα κέρδη όσων εμπλέκονται σε τέτοιες επιχειρήσεις.